Fishes

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

"Heaven Adventures"




[…] Ο Ορφέας πήρε ένα ταξί-έλκηθρο, που το έσερναν έξη αρνιά.
     «Στα “Σύννεφα” παρακαλώ».
     «Προτιμάτε από τον περιφερειακό;»
     «Από τον συντομότερο δρόμο γιατί βιάζομαι».
Σε 20’ περίπου, έφτασε στο ξενοδοχείο και ζήτησε τη Θεϊκή Σουίτα.
     «Σας περιμένουν;»
Έγνεψε ναι με το κεφάλι και σε λίγο χτύπαγε την πόρτα. Η φωνή του Ιησού ακούστηκε από μέσα.
     «Μισό λεπτό».
Πράγματι, μετά από μισό λεπτό ο Ιησούς άνοιξε την πόρτα τυλιγμένος σε ένα μαύρο Pierre Cardin μπουρνούζι.
     «Έλα αδελφέ μου επί τέλους ήρθες».
     «Το μπουρνουζάκι δικό σου είναι Σούλη;»
     «Έχω πολλά μωρέ. Ολόκληρες συλλογές».
     «Συλλογές;»
     «Ναι. Έχω φέρει και εδώ μία, ξέρεις… για ευκολία».
     «Χμ…»
     «Γιατί; Συμβαίνει κάτι με το μπουρνούζι;»
     «Είμαι κι’ εγώ συλλέκτης ξέρεις».
     «Και τι… συλλέγεις εσύ;»
     «Καπέλα, Φουλάρια…»
     «Φουλάρια;»
     «Ναι φουλάρια. Σου φαίνεται περίεργο; Συλλέγω και μπουρνούζια».
     «Μπα… δεν με φτάνεις εμένα».
     «Φαντάζομαι… αλλά ποτέ δεν ξέρεις».
     «Τι εννοείς Ορφέα;»
     «Θα σου εξηγήσω. Η Σαλώμη που είναι;»
     «Στο μπάνιο. Θα βγει σε λίγο».
     «Θέλεις να την κοιτάξω;»
     «Ε… ναι… δεν είπαμε;»
     «Θα μου δώσεις τα μπουρνούζια;»
     «Ποια μπουρνούζια;»
     «Τη συλλογή που έχεις εδώ».
     «Είσαι υπερβολικός Ορφέα».
Εκείνη την στιγμή, άνοιξε η πόρτα του μπάνιου και βγήκε η Σαλώμη. Ο Ορφέας δεν γύρισε να κοιτάξει. Άκουσε ένα επιφώνημα έκπληξης.
     «Αχ! Και είμαι και γυμνή. Αγάπη μου ποιος είναι ο κύριος; Καλέ κάτι να ρίξω επάνω μου η γυναίκα».
     «Ναι μωρό μου να σου δώσω ένα μπουρνούζι».
Ο Ιησούς άνοιξε μια 12φυλλη ντουλάπα και μπροστά στα μάτια του Ορφέα, αποκαλύφθηκε μία τεράστια συλλογή από μπουρνούζια. Έμεινε με ανοιχτό το στόμα. Δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Άκουσε τη Σαλώμη να πλησιάζει.
     «Θα με συστήσεις αγάπη μου;»
     «Ναι μωρό μου. Ορφέα να σου συστήσω τη Σαλώμη».
     «Ορφέας; Μα κάπου το ξέρω αυτό το όνομα».
     «Μα ναι μωρό μου. Ο Ορφέας σταυρώθηκε πολύ πριν από μένα».
     «Αχ! Μα πώς έμπλεξα έτσι με τους εσταυρωμένους η πριγκίπισσα;»
Ο Ορφέας εξακολουθούσε να κοιτάζει τα μπουρνούζια και να μην ασχολείται καθόλου με τη Σαλώμη.
     «Σούλη…»
     «Ναι Ορφέα…»
     «Τα μπουρνούζια για ένα κοίταγμα».
     «Αποκλείεται!»
     «Τα μπουρνούζια για ένα κοίταγμα».
     «Αλλάζουμε με τα καπέλα;»
     «Τα μπουρνούζια για ένα κοίταγμα».
     «Αλλάζουμε με τα φουλάρια;»
     «Τα μπουρνούζια για ένα κοίταγμα».
     «Δεν γίνονται αυτά που λες. Δεν γίνονται. Πάρε τα μισά».
     «Καλάάάάάάάάά…»
Γύρισε κοιτώντας κάτω. Ανέβασε το βλέμμα του αργά μέχρι τη μέση της και ταυτόχρονα της έδωσε το χέρι του.
     «Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω Σαλώμη».
Το βλέμμα του σταμάτησε στη μέση της και ξαναγύρισε στα μπουρνούζια.
     «Σούλη...»
     «Ναι Ορφέα…»
     «Μισά μπουρνούζια δίνεις; Μισή Σαλώμη χάνεις».
Σχεδόν αμέσως ακούστηκαν οι φωνές της.
     «Αχ! Ιησού... αγάπη μου… καλέ… τι έπαθαααα… αααααα… έλα Χριστέ μου…»
     «Μα πού να έρθω μωρό μου; Εδώ είμαι…τι φωνάζεις;»
     «Μα… μισοχάθηκα η πριγκίπισσα… καλέέέέέ… δεν με βλέπεις; Αααααα… κάνε κάτι… ααααα…»
     «Ορφέα…»
     «Ναι Σούλη…»
     «Τέλειωνε».
     «Τα θέλω όλα Σούλη».
     «Έλα βρε δικέ μου τώρα…»
     «Όλα!»
     «Μα…»
     «Όλα! Δεν το διαπραγματεύομαι και δεν το συζητώ. Όλα!»
     «Ορφέα σύνελθε…»
     «Είπα όλα!»
[…]

Η συνέχεια στις σελίδες του βιβλίου
Heaven Adventures που κυκλοφορεί σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις: Συμπαντικές Διαδρομές

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

"Νο. 9"



«Όταν ζορίζουν τα πράγματα, οι ζόρικοι προχωρούν», λέει ένα ρητό. Ο Γιώργος Μπιλικάς κάνει το δεύτερο μυθιστορηματικό του βήμα. Μια βόλτα ελευθερίας από τη βάση του κεντρικού ήρωα – ένα μικρό rock bar στο κέντρο της Αθήνας – μέχρι το Σούνιο. Στη διάρκειά της ανακατεύονται στοιχεία της φύσης και στοιχεία της προσωπικότητας του συγγραφέα. Ζόρικα πράγματα για ζόρικους αναγνώστες.

Θάνος Μπλούνας
Δημοσιογράφος

[…] Το βιβλίο διατρέχεται από αναφορές που γίνονται αφορμή για τη συμμετοχή όλων των αισθήσεων του αναγνώστη, καθώς η ύλη με τη στενή και με την ευρύτερη έννοια γίνεται έμπρακτα ένα μέσον αυτόνομα σεβαστό, επιτελώντας την ίδια στιγμή και τη μεταφορά του πνεύματος για την ολοκλήρωση των στοχοθετήσεών του. Στο επίκεντρο βρίσκουμε, λοιπόν, τη δύναμη του μυαλού, της φαντασίας και της ζωής σε κάθε έκφανσή της. Δηλαδή, και της ζωής μετά τη ζωή, όχι της ζωής μετά θάνατον, μίας κατάστασης παρεξηγημένης που προκαλεί το φόβο, ενώ αποτελεί ένα ακόμα πέρασμα. Καλή νέα αρχή εύχομαι, λοιπόν, σε όποιον διέρχεται μία νέα Πύλη, όπου κι αν βρίσκεται αυτή, όπως και σε όποιον επιλέξει να διαβάσει το ταξιδιάρικο και ευφάνταστα ενεργειακό αυτό βιβλίο, που επίσης μπορεί να αποτελέσει μία Πύλη για στοχαστικές διαδρομές… Προσωπικά, πάντως, φρόντισα να προμηθευτώ εγκαίρως τη Visadream μου και ετοιμάζομαι οσονούπω να την εισάγω στο ΑΤΜ για μία νέα απόδραση στη Χώρα των Ονείρων…

Ιουλία Λυμπεροπούλου
Συγγραφέας


Κυκλοφορεί σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.



Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

"Al-Andalus"



 
[…] «Ο Αλ Ναζίρ είναι γιος του Άμπντ Άλλαχ και μιας Γαλλίδας σκλάβας. Έχεις προσέξει ότι είναι γαλανομάτης;»
     «Από την πρώτη στιγμή που τον είδα, και μου έκανε εντύπωση.»
     «Δεν είναι όμως μόνο αυτό.»
     «Τι εννοείς;»
     «Εκτός από γαλανομάτης, είναι και κατάξανθος.»
     «Καλά πώς γίνεται;»
     «Μα είπαμε ότι η μάνα του ήταν Γαλλίδα. Βάφει λοιπόν τα μαλλιά του μαύρα, αλλά δεν το ξέρει κανείς. Ντρέπεται γι’ αυτό και είναι ένα μυστικό που το φυλάει καλά κρυμμένο. Καλύτερα να ανοίξει η γη να τον καταπιεί, παρά να μάθουν όλοι ότι είναι ξανθός και βάφεται.»
     «Πλάκα έχει...»
     «Δεν έχει καθόλου πλάκα. Ο άνθρωπος ζει ένα δράμα. Κοίταξε… Το Κοράνι μας επιτρέπει να παντρευόμαστε μόνο τέσσερις γυναίκες νόμιμα, αλλά οι Χαλίφηδες και όσοι τέλος πάντων μπορούν να διατηρούν χαρέμια, έχουν στα χαρέμια τους όσες γυναίκες θέλουν και αυτό επιτρέπεται. Συνήθως λοιπόν, στα χαρέμια βρίσκονται γυναίκες σκλάβες από τους κατακτημένους τόπους. Έτσι βρέθηκε και η Γαλλίδα που από τη σχέση της με τον Άμπντ Άλλαχ γεννήθηκε ο Αλ Ναζίρ. Αυτό λοιπόν είναι ένα σοβαρό μυστικό και πρέπει να το εκμεταλλευτείς.»
     «Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ. Νομίζω ότι με βοήθησες αρκετά μ’ αυτή την πληροφορία. Θα δω τι θα κάνω. Ο Θεός μαζί σου Γέροντα...»
*
     «Ώστε έτσι λοιπόν σου είπε ο Γέρος.»
     «Ναι Ντιέγκο έτσι.»
     «Ενδιαφέρον. Και τι θα κάνεις;»
     «Έλα στο live και θα δεις.» 
*
Η ημέρα του live έφτασε και ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται σιγά-σιγά στον κήπο του Ντε Λος Ρέγιες Κριστιάνος. Η Κίρκη είχε φροντίσει για όλη την παρουσίαση και σαν σουρούπωσε για τα καλά, όλα ήταν έτοιμα. Ο Αλ Ναζίρ κάθισε στο θρόνο του και ο support Μαυριτανός Τροβαδούρος, ξεκίνησε για να “ζεστάνει” την ατμόσφαιρα. Έπαιξε περίπου μία ώρα μέχρι που ήρθε η σειρά του Ορφέα. Οι γραμματικοί του Χαλίφη, θα φρόντιζαν -σύμφωνα με την εντολή του- για τους υπότιτλους στην οθόνη που με τη βοήθεια της Κίρκης είχε στηθεί μπροστά στον Αλ Ναζίρ.
     «
Su Alteza, αγαπητοί φίλοι, κυρίες και κύριοι, καλησπέρα σας. Είμαι πολύ χαρούμενος που έχω την ευκαιρία να παίξω στην Κόρδοβα προς τιμήν του αγαπημένου μας Χαλίφη, Αλ Ναζίρ Αμπντ-Αλ-Ραχμάν. Θα σας παρουσιάσω απόψε, μερικά τραγούδια του Blonde Dylan, από το album "Blonde on Blonde".
Ο Χαλίφης ξερόβηξε...
     «Τι είπε ρε παιδιά; Είπε κάτι για ξανθό;»
     «
Si Su Alteza
     »Στη συνέχεια θα σας τραγουδήσω το "
Ballad of a Blonde Man
Ο Αλ Ναζίρ συνοφρυώθηκε ...ελαφρά!
    »Μετά θα σας πω το "
Hazel, Dirty Blonde Hair
Ο Χαλίφης ανακάθισε στο κάθισμά του...
     »Θα συνεχίσω με τα "
A Blonde Such As I", "Blonde Willie McTell", "Forever Blonde
     «Είσαστε βέβαιοι ότι μεταφράζετε σωστά τα λόγια του;» Ρώτησε ο Αλ Ναζίρ τους γραμματικούς του συνοφρυωμένος.
     «Si Su Alteza
     »Θα συνεχίσω με το "Blue Eyed Son" και θα κλείσω με το “Άτιμο Παιδί, που Βάφεις το Μαλλί”.»
Αυτό το τελευταίο έκανε τον Αλ Ναζίρ να ανησυχήσει πάρα πολύ καθώς ήταν πλέον βέβαιος ότι ο Ορφέας ήξερε το μυστικό του.
     «Ποιος είναι αυτός ο
Blonde Dylan?» Ρώτησε τους συμβούλους του ο Αλ Ναζίρ. 
     «Δεν γνωρίζουμε Su Alteza.»
     «Να τον βρείτε και να του πάρετε το κεφάλι. Τώρα!»
     «Si Su Alteza.»
Όλη την ώρα του live, ο Αλ Ναζίρ ήταν σα να κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Κι αυτό το τραγούδι με τον “Γαλανομάτη Γιο”, δεν έλεγε να τελειώσει.
     «Χαλιφάκο έχεις κάτι; -ρώτησε η Κίρκη- Δεν σε βλέπω και τόσο καλά...»
     «Κουνούπια βρε παιδί μου... Πολλά κουνούπια... Μ’ έχουνε φάει τόση ώρα... Αργεί να τελειώσει;»
     «Δεν νομίζω. Άλλο ένα τραγούδι έχει να πει. Είδες όμως ο καιρός; Πάει για βροχή...»
     «Ωχ... Μη μου λες τέτοια...»
     «Γιατί χρυσέ μου; Έχεις πρόβλημα;»
     «Μα κι εσύ βρε Κίρκη δεν τις κάνεις καθόλου καλά τις δουλειές σου μου φαίνεται. Δεν έπρεπε να φροντίσεις για μία τέντα;»
     «Μα γιατί Χαλιφάκο μου; Από ζάχαρη είσαι;»
Όταν το live τελείωσε, ο Χαλίφης συγκάλεσε το Ανώτατο Μυστικό Συμβούλιο του Χαλιφάτου.
     «Λοιπόν αυτός κάτι ξέρει.»
     «Είναι πολύ πιθανό Su Alteza.»
     «Πιθανό; Βέβαιο να λέτε. Τόσο ξανθομάνι πού πήγε και το βρήκε; Έπειτα εκείνο το άλλο τραγούδι με το “Άτιμο Παιδί”; Πού το πάτε αυτό; Επίτηδες το έκανε. Ήθελε να μου πει με τρόπο, ότι γνωρίζει το μυστικό μου. Τι με συμβουλεύετε να κάνω;» [...] 

Η συνέχεια στις σελίδες του βιβλίου "Al-Andalus" που κυκλοφορεί σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις "Συμπαντικές Διαδρομές".

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

"Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια"

Ο τόπος που ζούσα θα καταστρέφονταν κάποια στιγμή από πυρηνική έκρηξη. Αυτό ήταν δεδομένο. Το είχαν πει οι προφήτες με τα λυπημένα μάτια και έπρεπε να προετοιμαστώ, να σχεδιάσω τη φυγή μου και να πάω σε άλλο τόπο χωρίς να κοιτάξω πίσω.

Το μέρος που ζούσα ήταν ένα νησί. Γύρω-γύρω είχε θάλασσα και για φύγω χρειαζόμουν ένα πλοίο που με άλλα λόγια σημαίνει ότι χρειαζόμουν έναν ναυπηγό για να το φτιάξει. Οι προπαγανδιστές όμως του καθεστώτος διέδιδαν ότι
“τα πλοία είναι φανταστικά οχήματα που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αυτοί δε, που λένε ότι είναι ναυπηγοί, είναι απλά απατεώνες και είναι απόλυτα βέβαιο ότι κάποια στιγμή όλοι τους θα συλληφθούν και θα εκτελεσθούν, γιατί με αυτά που διαδίδουν περί ναυπήγησης πλοίων, βλάπτουν το καθεστώς.”
Στην αρχή αντέδρασα. Μα τι λένε; Τι θα πει φανταστικό όχημα; στο κάτω-κάτω, έχω και αποδείξεις ότι τα πλοία υπάρχουν. Ο πατέρας μου ήρθε με πλοίο δύο μηνών βρέφος από τον Πειραιά, εγκαταστάθηκε στη Δραπετσώνα, και η γιαγιά μου ίσα-ίσα που πρόλαβε να περάσει με πλοίο από τη Σμύρνη απέναντι στη Χίο για να γεννήσει τη μητέρα μου. Άρα τα πλοία υπάρχουν, γιατί αν δεν υπήρχαν, δεν θα υπήρχα σήμερα ούτε εγώ. Έτσι δεν είναι; Θα ήμουν ένας άλλος άνθρωπος που θα είχε γεννηθεί από άλλους γονείς, σε έναν άλλο τόπο και που όλο αυτό θα πει με τη σειρά του ότι τώρα εσύ δεν θα διάβαζες αυτό το βιβλίο, γιατί πολύ απλά όντας ανύπαρκτος, δεν θα το είχα γράψει.

Όπως όμως κυλούσαν αργά τα χρόνια κι έφευγε γρήγορα ο καιρός, δεν έβλεπα πλοία να φεύγουν για αλλού, και είχα αρχίσει να πιστεύω ότι μπορεί οι προπαγανδιστές να έχουν δίκιο. Συνέβη δε και ένα περιστατικό, που βοήθησε να γίνω θύμα της προπαγάνδας. Είχα κλείσει μία συναυλία στη Μύκονο και καθώς όλα στο νησί που ζούσα κινούνταν με έναν δικό τους εξωπραγματικά χαλαρωτικό και αργό ρυθμό, όταν έφτασα στο λιμάνι του Πειραιά για να πάρω το πλοίο και να πάω στη Μύκονο, το πλοίο ήταν ...άφαντο!!!

Δεν είχα χάσει ποτέ μέχρι τότε πλοίο, αεροπλάνο, τραίνο, λεωφορείο και ήμουν/είμαι πάντοτε συνεπής στα ραντεβού μου. Τι θα σκεφτόταν τώρα η μπάντα μου; Ότι τους έστησε ο αρχηγός; Είχα γίνει έξω φρενών αλλά σε τι ωφελούσε; [...]

Η συνέχεια στις σελίδες του βιβλίου "Οι Προφήτες με τα Λυπημένα Μάτια" που κυκλοφορεί σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις "Συμπαντικές Διαδρομές".